وقت ظهور آن حضرت معلوم نيست و مطابق روايات، كسانى كه وقت ظهور را تعيين كنند، دروغگو شمرده شده‎‏اند.
و در روايات نشانه‏‎هاى بسيارى به عنوان علائم ظهور آمده كه مربوط به مدّت اندكى قبل از ظهور و مربوط به آستانه و آغاز ظهور است، اين نشانه‏‎ها بسيار زيادند كه معروف‏ترين و جامع‏ترين آنها اين است كه هرج‏‎ومرج در همه‏‎چيز دنيا مشهود مى‏‎گردد.


وقت ظهور آن حضرت معلوم نيست و مطابق روايات، كسانى كه وقت ظهور را تعيين كنند، دروغگو شمرده شده‎‏اند. «1»
و در روايات نشانه‏‎هاى بسيارى به عنوان علائم ظهور آمده كه مربوط به مدّت اندكى قبل از ظهور و مربوط به آستانه و آغاز ظهور است، اين نشانه‏‎ها بسيار زيادند «2» كه معروف‏ترين و جامع‏ترين آنها اين است كه هرج‏‎ومرج در همه‏‎چيز دنيا مشهود مى‏‎گردد. «3»


سراسر جهان پر از ظلم و جور و فساد گردد «4» چنان‏كه در هرانقلابى معمولا، ظلم و فساد قبل از آن، باعث انقلاب مى‏‎گردد، اين موضوع در ضمن يك روايت جامع به‎‏طور مشروح بيان شده و امام صادق عليه السّلام آن را در 119 مادّه بيان كرده است و اينك ترجمه روايت:
حضرت امام صادق عليه السّلام به يكى از يارانش فرمود:
1- هرگاه ديدى: حق بميرد و طرفدارانش نابود شوند.
2- و ديدى كه: ظلم همه‏‎جا را گرفته.
3- و ديدى: قرآن فرسوده شده و درست معنى نمى‏‎شود.
4- و ديدى: دين همچون ظرف توخالى، و بى‏‎محتوا شده است.
5- و ديدى: طرفداران حق بر طرفداران باطل فائق شده‎‏اند.
6- و ديدى: كاره‎اى بد آشكار شده و از آن نهى نمى‏‎شود و بدكاران بازخواست نمى‏‎شوند.
7- و ديدى: چنان فسق و فجور آشكار شده كه مردان به مردان و زنان به زنان اكتفاء مى‏‎كنند.
8- و ديدى: افراد باايمان سكوت كرده و سخنشان را نمى‏‎پذيرند.
9- و ديدى: شخص بدكار، دروغ گويد، و كسى دروغ و نسبت نارواى او را رد نمى‏‎كند.
10- و ديدى بچّه‏‎ها، بزرگان را تحقير كنند.
11- و ديدى: قطع پيوند خويشاوندى شود.
12- و ديدى: بدكار را ستايش كنند و او شاد شود و سخن بدش به او برنگردد.
13- و ديدى نوجوانان پسر، همان كنند كه زنان مى‏‎كنند.
14- و ديدى: زنان با زنان ازدواج نمايند.
15- و ديدى: ستايش دروغين از اشخاص، زياد شود.
16- و ديدى: انسان‏ها اموال خود را در غير اطاعت خدا مصرف مى‏‎كنند و كسى مانع نمى‏‎شود.
17- و ديدى: افراد با ديدن كار و تلاش نامناسب مؤمنين، به خدا پناه مى‏‎برند.
18- و ديدى: همسايه به همسايه خود آزار و اذيت مى‏‎رساند و از آن جلوگيرى نمى‏‎شود.
19- و ديدى: كافر به خاطر سختى مؤمن، شاد است.
20- و ديدى: شراب را آشكارا مى‏‎آشامند و براى نوشيدن آن كنار هم مى‏‎نشينند و از خداوند متعال نمى‏‎ترسند.
21- و ديدى: كسى كه امر به معروف مى‏‎كند خوار و ذليل است.
22- و ديدى آدم بدكار در آنچه آن را خدا دوست ندارد، نيرومند و مورد ستايش است.
24- و ديدى راه نيك بسته و راه بد باز است.
25- و ديدى خانه كعبه تعطيل شده، و تعطيلى آن ادامه پيدا مى‏‎كند.
26- و ديدى: انسان به زبان مى‏‎گويد ولى عمل نمى‏‎كند.
27- و ديدى: مردان از مردان و زنان از زنان لذّت مى‏‎برند، (يا مردان خود را براى مردان، و زنان خود را براى زنان فربه مى‏‎كنند).
28- و ديدى: زندگى مرد از راه لواط و زندگى زن از راه زنا تأمين مى‏‎شود.
29- و ديدى: زنان همچون مردان براى خود مجالس (نامشروع) تشكيل مى‏‎دهند.
30- و ديدى: در ميان فرزندان عباس «عباسيان» كارهاى زنانگى به وجود آيد.
31- و ديدى: زن براى زنا با مردان، با شوهر خود همكارى و كمك مى‏‎كنند.
32- و ديدى: بيشترين مردم و بهترين خانه‏‎هايى را كه زنان را بر بدكارى كمك مى‏‎كنند.
33- و ديدى: مؤمن، خوار و ذليل شمرده شود.
34- و ديدى: بدعت و زنا آشكار شود.
35- و ديدى: مردم به شهادت ناحق اعتماد كنند.
36- و ديدى: حلال، حرام شود و حرام، حلال گردد.
37- و ديدى: دين براساس ميل اشخاص معنى شود و كتاب خدا و احكامش تعطيل گردد.
38- و ديدى: جرئت بر گناه آشكار شود، و ديگر كسى براى انجام آن منتظر تاريكى شب نگردد.
39- و ديدى مؤمن نتواند نهى از منكر كند مگر در قلبش.
40- و ديدى: ثروت بسيار زياد در راه خشم خدا خرج گردد.
41- و ديدى: سردمداران به كافران نزديك شوند و از نيكوكاران دور شوند.
42- و ديدى: واليان در قضاوت رشوه بگيرند.
43- و ديدى: پست‏‎هاى مهم واليان براساس مزايده است نه براساس شايستگى.
44- و ديدى: مردم را از روى تهمت و يا سوء ظن بكشند.
45- و ديدى: مرد به خاطر همبسترى با همسران خود مورد سرزنش قرار گيرد.
46- و ديدى: مرد از بدكارگى همسرش نان مى‏‎خورد.
47- و ديدى: زن به شوهرش خرجى مى‏‎دهد.
48- و ديدى: مرد همسر و كنيزش را كرايه مى‏‎دهد و به غذاى پست (كه از اين راه بدست مى‏‎آورد) خشنود است.
49- و ديدى: سوگندهاى دروغ به خدا بسيار گردد.
50- و ديدى: آشكارا قماربازى مى‏‎شود.
51- و ديدى: مشروبات الكلى بطور آشكار بدون مانع خريد و فروش مى‏‎شود.
52- و ديدى: زنان مسلمان خود را به كافر مى‏‎بخشند.
53- و ديدى: كارهاى زشت آشكار شده و هركس از كنار آن مى‏‎گذرد مانع آن نمى‏‎شود.
54- و ديدى: مردم محترم، توسّط كسى كه مردم از سلطنتش ترس دارند، خوار شوند.
55- و ديدى: نزديك‏ترين مردم به فرمانداران آنانى هستند كه به ناسزاگويى به ما خانواده عصمت عليهم السّلام ستايش شوند.
56- و ديدى: هركس ما را دوست دارد او را دروغگو خوانده و شهادتش را قبول نمى‏‎كنند.
57- و ديدى: در گفتن سخن باطل و دروغ، با همديگر رقابت كنند.
58- و ديدى: شنيدن سخن حق بر مردم سنگين است ولى شنيدن باطل برايشان آسان است.
59- و ديدى: همسايه از ترس زبان بد همسايه، او را احترام مى‏‎كند.
60- و ديدى: حدود الهى تعطيل شود و طبق هوى و هوس عمل شود.
61- و ديدى: مسجدها طلاكارى (زينت داده) شود.
62- و ديدى: راستگوترين مردم نزد آنها مفتريان دروغگو است.
63- و ديدى: بدكارى آشكار شده و براى سخن‏‎چينى كوشش مى‏‎شود.
64- و ديدى: ستم و تجاوز شايع شده است.
65- و ديدى: غيبت، سخن خوش آنها گردد، و بعضى بعض ديگر را به آن بشارت دهند.
66- و ديدى: حج و جهاد براى خدا نيست.
67- و ديدى: سلطان به خاطر كافر، شخص مؤمن را خوار كند.
68- و ديدى: خرابى بيشتر از آبادى است.
69- و ديدى: معاش انسان از كم‏‎فروشى بدست مى‏‎آيد.
70- و ديدى: خونريزى آسان گردد.
71- و ديدى: مرد به خاطر دنيايش رياست مى‏‎كند.
72- و ديدى: نماز را سبك شمارند.
73- و ديدى: انسان ثروت زيادى جمع كرده ولى از آغاز آن تا آخر زكاتش را نداده است.
74- و ديدى: قبر مرده‏ ها را بشكافند و آنها را اذيّت كنند.
75- و ديدى: هرج‏‎ومرج بسيار گردد.
76- و ديدى: مرد روز خود را با مستى به شب مى‏‎رساند و شب خود را نيز به همين منوال به صبح برساند و هيچ اهميّتى به مردم ندهد.
77- و ديدى: با حيوانات آميزش مى‏‎شود.
78- و ديدى: مرد به مسجد (محل نماز) مى‏‎رود وقتى برمى‏‎گردد لباس در بدن ندارد (لباسش را دزديده‏‎اند.)
79- و ديدى: حيوانات همديگر را بدرند.
80- و ديدى: دل‏هاى مردم، سخت و ديدگانشان خشك و ياد خدا برايشان گران است.
81- و ديدى: بر سر كسب‏‎هاى حرام آشكارا، رقابت كنند.
82- و ديدى: نمازخوان براى خودنمايى نماز مى‏‎خواند.
83- و ديدى: فقيه براى دين، فقه نمى‏‎آموزد و طالب حرام، ستايش و احترام مى‏‎گردد.
84- و ديدى: مردم در اطراف قدرتمندانند.
85- و ديدى: طالب حلال، مذمّت و سرزنش مى‏‎شود و طالب حرام ستايش و احترام مى‏‎گردد.
86- و ديدى: در مكّه و مدينه كارهايى مى‏‎كنند كه خدا دوست ندارد و كسى از آن جلوگيرى نمى‏‎كند، و هيچ‏كس بين آنها و كارهاى بدشان مانع نمى‏‎شود.
87- و ديدى: آلات موسيقى و لهو در مدينه و مكّه آشكار گردد.
88- و ديدى: مرد سخن حق گويد و امر به معروف و نهى از منكر كند ولى ديگران او را از اين كار برحذر مى‏‎دارند.
89- و ديدى: مردم به همديگر نگاه مى‏‎كنند، (به اصطلاح چشم و هم چشمى مى‏‎كنند) و از مردم بدكار پيروى نمايند.
90- و ديدى: راه نيك خالى و پيرو ندارد.
91- و ديدى: مرده را مسخره كنند و كسى براى او اندوهگين نشود.
92- و ديدى: سال‏ به‏‎سال بدعت و بدى‏ها بيشتر شود.
93- و ديدى: مردم و جمعيّت‏ها جز از سرمايه‏‎داران پيروى نكنند.
94- و ديدى: به فقير چيزى دهند كه برايش بخندند ولى در راه غير خدا ترحّم كنند.
95- و ديدى: علائم آسمانى آشكار شود و كسى از آن نگران نشود.
96- و ديدى: مردم مانند حيوانات در انظار يكديگر عمل جنسى بجا مى‏‎آورند و كسى از ترس مردم از آن جلوگيرى نمى‏‎كند.
97- و ديدى: انسان در راه غير خدا بسيار خرج كند ولى در راه خدا از اندك هم مضايقه دارد.
98- و ديدى: عقوق پدر و مادر رواج دارد و فرزندان هيچ احترامى براى آنها قائل نيستند، بلكه نزد فرزند از همه بدترند.
99- و ديدى: زن‏ها بر مسند حكومت بنشينند، و هيچ كارى جز خواسته آنها پيش نرود.
100- و ديدى: پسر به پدرش نسبت دروغ بدهد، و پدر و مادرش را نفرين كند و از مرگشان شاد گردد.
101- و ديدى: اگر روزى بر مردى بگذرد ولى او در آن‏روز گناه بزرگى مانند بدكارى، كم‏‎فروشى، و زشتى انجام نداده، ناراحت است.
102- و ديدى: قدرتمندان، غذاى عمومى مردم را احتكار كنند.
103- و ديدى: اموال حق خويشان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله (خمس) در راه باطل تقسيم گردد، و با آن قماربازى و شراب‎خوارى شود.
104- و ديدى: به وسيله شراب، بيمار را مداوا كنند، و براى بهبودى بيمار آن را تجويز نمايند
105- و ديدى: مردم در مورد امر به معروف و نهى از منكر و ترك دين بى‏‎تفاوت و يكسانند.
106- و ديدى: سر و صداى منافقان برپا است ولى سر و صداى حق‏‎طلبان خاموش است.
107- و ديدى: براى نماز مزد مى‏‎گيرند.
108- و ديدى: مسجدها پر است از كسانى كه از خدا نترسند و غيبت هم نمايند.
109- و ديدى: شرابخوار مست، پيش‏‎نماز مردم شود.
110- و ديدى: خورندگان اموال يتيمان ستوده شوند.
111- و ديدى: قاضيان برخلاف دستور خداوند قضاوت كنند.
112- و ديدى: استانداران از روى طمع، خائنان را امين خود قرار دهند.
113- و ديدى: فرمانروايان، ميراث (مستضعفان) را در اختيار بدكاران از خدا بى‏‎خبر قرار دهند.
114- و ديدى: بر روى منبرها از پرهيزكارى سخن مى‏‎گويند ولى گويندگان آن پرهيزكار نيستند.
115- و ديدى: صدقه را با وساطت ديگران بدون رضاى خدا و بخاطر درخواست مردم بدهند.
116- و ديدى: به نماز اوّل وقت اهميّت ندهند.
117- و ديدى: همّ و هدف مردم، شكم و شهوتشان است.
118- و ديدى: دنيا به آنها روى كرده است.
119- و ديدى: نشانه‏‎هاى برجسته حق، ويران شده است، در اين وقت خود را حفظ كن و از خدا بخواه كه از خطرات گناه نجاتت بدهد .... «1»
البتّه بايد توجّه داشت، كه اين نشانه‏٫ها هم‏ اكنون در دنياى غرب، در اروپا و آمريكا و حتى بعضى از كشورهاى آفريقايى و آسيايى وجود دارد.

(1). بحار الانوار 52: 256 به بعد.


کاربرانی که به این خبر امتیاز داده اند.(قرمز رأی منفی و آبی رأی مثبت):

مرتبط باموضوع :

 ناگهانی بودن ظهور  [ پنجشنبه، 11 تير ماه، 1394 ] 307 مشاهده
 يماني درفش هدايت (بخش اول)  [ يكشنبه، 12 مرداد ماه، 1393 ] 958 مشاهده
 خروج يماني؛ نشانة حتمي ظهور  [ چهارشنبه، 1 بهمن ماه، 1393 ] 1486 مشاهده
 قیام مردم یمن و مقدمات ظهور( بخش اول )  [ سه شنبه، 22 ارديبهشت ماه، 1394 ] 663 مشاهده
 رمضان با مهدی ( حدیث 15 )  [ پنجشنبه، 11 تير ماه، 1394 ] 243 مشاهده

نام شما: ogdg
ایمیل شما: bartarbin@yahoo.com

در مورخه : پنجشنبه، 4 آذر ماه، 1395 (IP آدرس : )

سلام

بچه های ارزشی لطفا وبلاگ ها و سایتهاتونو بروز نمایید کم کم نزدیک انتخابات میشیم و نیاز هست بیشتر مطلب مفید تولید و انتشار نمایید

ارسال جوابیه ]

 
نام شما: [ کاربر جدید ]

نام شما (ضروری): 
ایمیل شما (ضروری): 
نظر:
کد امنیتی
کد امنیتی

  [ بازگشت ]

امتیاز دهی به مطلب

انتخاب ها

 فایل پی دی اف فایل پی دی اف

 گرفتن پرينت از اين مطلب گرفتن پرينت از اين مطلب

 ارسال به دوستان ارسال به دوستان

 گزارش این پست به مدیر سایت گزارش این پست به مدیر سایت


اشتراک گذاري مطلب