انديشه مهدويت و ظهور، يكى از اصيل ترين انديشه هاى اسلامى است و بنيانگذار آن پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله است. آن حضرت، خود عقيده به ظهور حضرت مهدى (عج) را در جدول عقايد اسلامى قرار داد، به همين جهت، اين موضوع به طور يكسان در منابع شيعه و سنى منعكس گرديده است. اهل بيت پيامبر عليهم السلام نيز اين انديشه و اعتقاد را در جامعه اسلامى تبليغ كرده اند.


مى توان ادعا كرد كه هيچ مسأله اسلامى همانند عقيده مهدويت و ظهور، از قطعيت و سابقه تاريخى برخوردار نيست.
حضرت مهدى (عج) به عنوان دوازدهمين جانشين پيامبر صلى الله عليه و آله در روايات شيعه و سنى مطرح و معرفى شده است. اين معرفى چنان دقيق و مشخص است كه قابل انطباق بر فرد ديگرى جز شخص آن حضرت نيست كه از فرزندان فاطمه عليها السلام و امام حسين عليه السلام و نام پدرش امام حسن عسكرى عليه السلام مى باشد.
او آخرين حجت الهى از سلسله انبيا و اوصياست كه با ظهورش جهان  را پر از عدل و داد مى سازد. او هم اكنون به عنوان يك امام زنده، ولى غايب، در روى زمين زندگى مى كند و در زمان پدرش و بعد از او در غيبت صغرى و كبرى مشاهده شده است.
گفتار اهل بيت عليهم السلام درباره امامت مهدى (عج)
1- امير مؤمنان عليه السلام
- كميل بن زياد مى گويد: حضرت على عليه السلام دستم را گرفت و به سوى قبرستان كوفه برد. هنگامى كه به صحرا رسيديم، آهى كشيد و فرمود:
... آرى، هرگز زمين از كسى كه به حجت الهى قيام كند خالى نمى شود؛ خواه ظاهر باشد و آشكار يا ترسان و پنهان! تا دلايل و نشانه هاى روشن خداوند باطل نگردد، ولى آن ها چند نفرند و كجا هستند؟! سوگند به خدا، تعداد آنان كم و ارزش و مقامشان نزد خدا بسيار است ... آنان جانشينان خدا در روى زمين و دعوت كنندگان به دين او هستند.
كلام امير مؤمنان على عليه السلام در مورد «حجتِ ترسان و پنهان خدا» اشاره به امام غايب (عج) است.
- عبدالعظيم حسنى از امام جواد عليه السلام و او از پدران گرامى اش از امير مؤمنان عليه السلام اين گونه نقل كرده است:
قائم ما غيبتى طولانى خواهد داشت، شيعيانِ زمان غيبتش را همانند گله اى مى بينم كه دنبال چراگاه است، ولى آن را نمى يابد. آگاه باشيد هر كدام از آنان بر دينش ثابت و استوار بماند و به خاطر طول غيبت قائم (ع) دلش سخت نگردد، روز قيامت با من و هم پايه من خواهد بود .... .

2- حضرت زهرا عليه السلام
جابر بن عبدالله مى گويد: براى تبريك ولادت امام حسن عليه السلام نزد سرورم حضرت فاطمه عليها السلام رفتم، در دستش صحيفه اى از دُرّ سفيد ديدم.
عرض كردم: اى بهترين زنان عالم! اين صحيفه چيست؟ فرمود:
در اين صحيفه نام امامان و پيشوايان از فرزندان من نوشته شده است.
عرض كردم: ممكن است آن را به من دهيد تا نگاه كنم؟ فرمود:
اى جابر! اگر اشكال نداشت مى دادم، امّا جز پيامبر صلى الله عليه و آله يا وصى يا اهل بيت نبىّ نمى تواند به اين لوح دست بزند. به تو اجازه مى دهم كه فقط به آن نگاه كنى.
جابر مى گويد: نگاه كردم ديدم نام پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان و نام پدر و مادر هر كدام در آن نوشته شده است. مشخصات آخرين امام، عبارت بود از:
ابوالقاسم م ح م د بن حسن، حجت خدا برآفريدگانش، مادرش كنيزى به نام نرجس است.
3- امام حسن عليه السلام
ابو سعيد مى گويد: امام حسن عليه السلام خطاب به مردم مى فرمود:
... آيا نمى دانيد كه هر يك از ما بيعت طاغوت زمانش را بر گردن دارد جز قائم،  همان كسى كه روح خدا عيسى بن مريم پشت سرش به نماز مى ايستد.
از اين رو، خداوند ولادتش را پنهان خواهد كرد و شخص او از ديده ها غايب خواهد بود تا اين كه قبل از خروج، بيعت كسى را بر گردن نداشته باشد. او نهمين از فرزندان حسين و فرزند سرور كنيزان است، خداوند عمرش را طولانى مى كند، سپس به قدرتش او را در سيماى جوان زير چهل سال ظاهر مى كند تا همه بدانند خداوند بر هر كارى تواناست.
4- امام حسين عليه السلام
عبدالرحمان بن ثابت مى گويد: امام حسين عليه السلام فرمود:
دوازده نفر (امام و پيشوا) از ما اهل بيت است، نخستين آن ها امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السلام و آخرين شان نهمين از فرزندان من و قائم به حق است.
خداوند زمين را بعد از مرگش   توسط او زنده مى كند و دين حق را به وسيله او بر تمام دين ها چيره مى گرداند، گرچه براى مشركان ناپسند باشد. او غيبتى خواهد داشت كه در آن گروهى از دينشان (از عقيده به امامت آن حضرت)
برمى گردند و عده اى بر دينشان ثابت و استوار مى مانند؛ اين گروه (توسط مخالفان) آزار مى شوند و به آنان گفته مى شود: اگر راست مى گوييد، اين وعده (ظهور مهدى) كى خواهد بود؟ آگاه باشيد، آن ها كه در زمان غيبتش در برابر اذيت و آزار (مخالفان) صبر پيشه كنند (و از عقيده به امامت مهدى (عج) دست برندارند)، همانند كسانى اند كه در كنار رسول خدا صلى الله عليه و آله با شمشير جهاد مى كردند.
5- امام سجاد عليه السلام
سعيد بن جبير مى گويد: امام زين العابدين عليه السلام فرمود:
ولادت قائم ما از مردم پوشيده مى ماند، به گونه اى كه تعدادى از مردم مى گويند: هنوز متولّد نشده است و آن (غيبت قائم و پوشيده بودن ولادتش) براى اين است كه وقتى ظهوركرد، بيعت هيچ طاغوتى را بر گردن نداشته باشد.
6- امام محمد باقر عليه السلام
محمد بن مسلم مى گويد: از امام باقر عليه السلام شنيدم كه فرمود:
قائم ما (عج) با (ايجاد) بيم و هراس (در دل دشمنانش) يارى مى شود، به پيروزى تأييد مى گردد ... شعاع سطلنت و حكومتش به شرق و غرب زمين مى رسد، خداوند به وسيله او دينش را بر تمام دين ها پيروز مى كند، گرچه براى مشركان ناپسند باشد، خرابى ها از روى زمين برچيده شده و همه جا آباد شود، روح خدا عيسى بن مريم عليه السلام فرود آمده و پشت سرش نماز مى گزارد ....
7- امام صادق عليه السلام
مَسْعَده مى گويد: نزد امام صادق عليه السلام بودم كه پيرمرد قد خميده اى با عصا وارد شد و به آن حضرت سلام كرد. سپس دستش را بوسيد و گريه كرد. امام صادق عليه السلام فرمود: پيرمرد چرا گريه مى كنى؟ او عرض كرد:
فدايت شوم اى پسر رسول خدا صلى الله عليه و آله! صد سال است كه در انتظار قائم شما هستم؛ با خودم مى گويم اين ماه ظهور مى كند، امسال مى آيد، امّا سنّم بالا رفته و اجلم نزديك شده و مى بينم براى شما اهل بيت حوادث ناخوشايندى رخ مى دهد، يا كشته مى شويد يا تبعيد و آواره مى گرديد، ولى دشمنانتان غالب و پيروزند؛ بنابراين چرا گريه نكنم.
مسعده مى گويد: با شنيدن سخنان او چشمان امام صادق عليه السلام پر از اشك شد و فرمود:
اى پيرمرد! اگر خداوند به تو عمرى دهد كه قائم ما را ببينى، در بهشت برين با ما خواهى بود و اگر قبل از آن مرگت رسيد، روز قيامت با خاندان محمد صلى الله عليه و آله محشور خواهى شد ... اى پيرمرد! قائم ما، فرزند حسن بن على بن محمد بن على بن موسى است و موسى فرزند من است، ما دوازده نفر همه پاك و معصوميم ... اى پيرمرد! سوگند به خدا، اگر از دنيا فقط يك روز مانده باشد، خداوند آن را طولانى مى كند تا قائم ما اهل بيت خروج نمايد ....
8- امام موسى كاظم عليه السلام
يونس بن عبدالرحمان مى گويد: نزد امام موسى كاظم عليه السلام رفتم و
عرض كردم: اى فرزند رسول خدا! آيا قائم به حق تو هستى؟ فرمود:
من قائم به حقم، اما آن قائمى كه زمين را از لوث وجود دشمنان خدا پاك مى كند و آن را از عدل و داد پر مى نمايد، آن سان كه از ظلم و جور پر شده است، پنجمين از فرزندان من است كه غيبتى طولانى خواهد داشت ....
9- امام رضا عليه السلام
رَيَّان بن صَلْت مى گويد: به امام رضا عليه السلام عرض كردم: آيا صاحب اين امر تو هستى؟ فرمود:
من صاحب امر هستم، امّا آن كس نيستم كه زمين را از عدل و داد پر مى كند، آن گونه كه از ستم پر شده است؛ چگونه من هم او باشم با ضعفى كه در اندامم مشاهده مى كنى، در حالى كه وقتى قائم خروج كند، در سن پيرمردان و در سيماى جوانان است، بدنى نيرومند دارد، به گونه اى كه قوى ترين درخت را مى تواند با دست از زمين بركند ... او چهارمين از فرزندان من است، خداوند او را از ديده ها مى پوشاند تا روزى كه آشكار شده، زمين را از عدل و داد پر كند، همان گونه كه از ظلم و جور پر شده است.
10- امام جواد عليه السلام
عبدالعظيم حسنى گويد: به امام جواد عليه السلام عرض كردم: اميدوارم قائم خاندان محمد صلى الله عليه و آله شما باشى، همان كسى كه زمين را از عدل و داد پر مى كند، آن سان كه از ظلم و جور پر شده است. فرمود:
اى ابوالقاسم! همه ما (امامان) قائم به امر خدا و هدايتگر مردم به سوى دينش هستيم، اما آن قائمى كه خداوند توسط او زمين را از لوث وجود كافران پاك مى گرداند و از عدل و داد پر مى نمايد، كسى است كه ولادتش از مردم پوشيده مى ماند و شخص او از ديده ها پنهان مى شود و بر مردم حرام است نام (مخصوص) او را ببرند، او همنام و هم كنيه رسول خداست ....
11- امام هادى عليه السلام
ابى  دُلْف مى گويد؛ از امام على النقى عليه السلام شنيدم كه فرمود:
امام و پيشواى بعد از من فرزندم حسن است و بعد از او فرزندش قائم (عج) است، همان كسى كه زمين را از عدل و داد پر مى كند آن گونه كه از ظلم و جور پر شده است.
12- امام عسكرى عليه السلام
موسى بغدادى مى گويد: از امام حسن عسكرى عليه السلام شنيدم كه فرمود:
گويا شما را مى بينم كه در مورد جانشين بعد از من اختلاف داريد. آگاه باشيد هر كه به امامان بعد از رسول خدا عقيده مند باشد، ولى امامت فرزندم را انكار نمايد، همانند اين است كه به نبوت تمام پيامبران و رسولان اقرار كند و منكر نبوت رسول خدا باشد (چنين فردى در حقيقت منكر همه پيامبران است)؛ زيرا پيروى از آخرين امام، مانند پيروى از اولين امام است و آن كه آخرين امام را انكار نمايد، همانند اين است كه اولين امام را منكر شده است.
آگاه باشيد، فرزندم غيبتى خواهد داشت كه مردم در آن (نسبت به امامتش) به شك مى افتند، جز آن ها كه خداوند حفظشان كند.
گفتنى است كه روايات اهل بيت عليهم السلام در زمينه امامت حضرت مهدى (عج) فراوان و بيش از حد شمارش است؛ آنچه ذكر شد، نمونه اى مختصر، گويا و روشن است و تأمل در آن ها اين مطلب را اثبات مى كند كه امامان عليهم السلام عنايت خاصى داشتند كه امامت حضرت مهدى (عج) در جامعه مطرح شود تا خاتميت وصايت را اعلام كنند، آنان هم چنين از فتنه هايى كه ممكن است دامنگير مردم زمان غيبت شود، خبر داده اند تا آنان هشيار گردند و فريب شياطين جن و انس را نخورده و در امامت امام غايب (عج) تشكيك ننمايند.
از اين رو، هر بار كه شيعه اى به امام زمان خويش مراجعه و از ظهور حضرت مهدى (عج) سؤال مى كرد، آن امام با دلدارى او و بيان مطالبى در مورد آن حضرت موجب آرامش وى مى گرديد و روحيه اميد و انتظار را در وجود او تقويت مى كرد و با عبارات گوناگون، بر حتميت و قطعيت ظهور حضرت حجت (عج) تأكيد مى ورزيد. تمام سؤال و جواب ها حكايت از اين دارد كه شيعه همواره در انتظار ظهور روزشمارى مى كرده و اين خود قطعيت مسأله مهدويت و ظهور را در فرهنگ و انديشه مردم نشان مى دهد.
در بيشتر روايات مربوط به حضرت مهدى (عج) بر اين مطلب تأكيد شده كه گسترش عدل و داد در روى زمين، پس از ظهور آن حضرت است؛ همان چيزى كه جامعه بشرى هميشه تشنه آن بوده و تبهكاران و ستمكاران، تنها شعار آن را سر داده اند. امامان عليهم السلام با تأكيد بر اين كه عدل و داد توسط حضرت مهدى (عج) در پهنه گيتى مستقر خواهد شد، به ما
گوشزد كرده اند كه استقرار عدل و داد درتمام گيتى از كسى غيراز امام عصر (عج) ساخته نيست و توانايى هاى روحى اى كه خداوند در وجود آن حضرت نهاده، در حدّى است كه مى تواند رهبرى جهان را به دست گرفته، عدالت را در تمام گيتى گسترش دهد و چه بسا مردم جهان نيز طى قرن ها تجربه به اين مطلب برسند كه تحقق عدالت واقعى جز از يك رهبر الهى بر نمى آيد كه اين خود موجب سرخوردگى آنان از رهبران فاسدشان گرديده، از روى اضطرار و بيچارگى دست به سوى آسمان دراز كنند و از خداوند مدد جويند و اين خود گامى ديگر در تحقق شرايط ظهور باشد.

پی نوشت:

  1. على نورى، على رضا، شناخت حضرت مهدى (عج)، 1جلد، زمزم هدايت - قم، چاپ: سوم، 1385.

  2. نهج البلاغه، فيض الاسلام، حكمت 139.

  3. بحارالانوار، ج 51، ص 109.

  4. على نورى، على رضا، شناخت حضرت مهدى (عج)، 1جلد، زمزم هدايت - قم، چاپ: سوم، 1385.

  5. كمال الدين و تمام النعمه، ج 2- 1، ص 307.

  6. هر يك از امامان ما، در عصر خود در شرايطى زندگى مى كردند كه طاغوتى رهبرى جامعه رابه دست داشت، امّا وقتى امام غايب عليه السلام ظهور كند، تمام رهبران فاسد را نابود مى كند و خود زمام رهبرى جهان را به دست مى گيرد؛ از اين رو، بيعت هيچ فرمانروايى بر گردن آن حضرت نيست.

  7. بحارالانوار، ج 51، ص 132.

  8. 8در گمراهى مردم مرگ و در هدايتشان حيات و زندگى است.

  9. منتخب الاثر، ص 205.

  10. بحارالانوار، ج 51، ص 135.

  11. منتخب الاثر، ص 292.

  12. منتخب الاثر، ص 254.

  13. بحارالانوار، ج 51، ص 151.

  14. منتخب الاثر، ص 221.

  15. منتخب الاثر، ص 286.

  16. همان، ص 225.

  17. منتخب الاثر، ص 226.

گرداوري:صدراله زين العبادي-كارشناس ارشدتاريخ تشيع


امام مهدی در کلام اهل بیت (ع) آخرالزمان

کاربرانی که به این خبر امتیاز داده اند.(قرمز رأی منفی و آبی رأی مثبت):

مرتبط باموضوع :

 متهم ردیف اول ترویج بی‌حجابی کیست؟  [ جمعه، 16 اسفند ماه، 1392 ] 875 مشاهده
 عنصر صبر در انتظار  [ يكشنبه، 10 فروردين ماه، 1393 ] 1242 مشاهده
 مهدی (عج) در ادیان و ملل دیگر  [ سه شنبه، 9 تير ماه، 1394 ] 270 مشاهده
 پیش‌بینی پیامبر از خانواده‌های آخرالزمان  [ دوشنبه، 7 دي ماه، 1394 ] 433 مشاهده
 به فکر حضرت مهدی (عج) نیستیم  [ پنجشنبه، 1 مرداد ماه، 1394 ] 648 مشاهده

 
نام شما: [ کاربر جدید ]

نام شما (ضروری): 
ایمیل شما (ضروری): 
نظر:
کد امنیتی
کد امنیتی

  [ بازگشت ]

امتیاز دهی به مطلب

انتخاب ها

 فایل پی دی اف فایل پی دی اف

 گرفتن پرينت از اين مطلب گرفتن پرينت از اين مطلب

 ارسال به دوستان ارسال به دوستان

 گزارش این پست به مدیر سایت گزارش این پست به مدیر سایت


اشتراک گذاري مطلب