«مهدويت‏» سبزترين انديشه‏اى است كه خداوند آن را به انسانيت هديه كرده است و مى‏رود تا با به شكوفه نشستن، جهان هستى را به عطر دل‏انگيز خود طراوتى بهشت‏گونه بخشد . اين تفكر كه درهر دين و آيينى به گونه‏اى خود را متجلى ساخته، در فرهنگ متعالى تشيع به عالى‏ترين صورت ممكن پاى به عرصه‏ى انديشه‏ها نهاده است و با ارائه‏ى كاملترين تصوير از اين اعتقاد سترگ، همگان را به حيرت و طلب انداخته است .


«مهدويت‏» سبزترين انديشه‏اى است كه خداوند آن را به انسانيت هديه كرده است و مى‏رود تا با به شكوفه نشستن، جهان هستى را به عطر دل‏انگيز خود طراوتى بهشت‏گونه بخشد . اين تفكر كه درهر دين و آيينى به گونه‏اى خود را متجلى ساخته، در فرهنگ متعالى تشيع به عالى‏ترين صورت ممكن پاى به عرصه‏ى انديشه‏ها نهاده است و با ارائه‏ى كاملترين تصوير از اين اعتقاد سترگ، همگان را به حيرت و طلب انداخته است . بازشناسى روزآمد اين اعتقاد، همواره دل‏مشغولى فرزانگان و انديشمندان شيعه بوده و هست و همواره در نهايت اهتمام به اين مهم پرداخته‏اند . از اين رو، موضوعات مربوط به مهدويت، آميختگى ويژه‏اى با زندگى شيعه پيدا كرده، به گونه‏اى كه مى‏توان مهدويت را روح و جان تشيع برشمرد . به‏ويژه در دوران معاصر كه اشتياق وصف ناپذيرى جهت معرفت و شناخت آن خورشيد پنهان درعموم مردم و به‏ويژه جوانان به چشم مى‏آيد كه اين خود، انسان را برآن مى‏دارد تا هرآن‏چه در توان است، در خدمت اين قافله‏ى شيدا خالصانه نثار نمايد . اين نوشتار كوتاه در شناخت اجمالى واژگان مهدويت، برگ سبزى است كه اميد مى‏رود مقبول آن يار سفركرده و مفيد براى ياران آن حضرت قرار گيرد . ان شاء الله

آخر الزمان

شكى نيست كه هر آغازى را انجام و هر شروعى را پايانى است، جز ذات بى پايان خداوندى كه هم آغاز است و هم انجام . زمان نيز مانند تمام مخلوقات الهى چنين خواهدبود . روزگارى بر دنيا سپرى شده كه ديباچه‏ى زندگى دنيايى به شمار مى‏آيد و زمانى نيز خواهد گذشت كه پايان اين كتاب خواهد بود . برگه‏هاى پايان كتاب زندگى انسان در زمين «آخرالزمان‏» خوانده مى‏شود . اين اصطلاح كه در اغلب اديان بزرگ به چشم مى‏خورد، در اديان ابراهيمى و به‏ويژه در دين اسلام، بسيار مورد توجه قرار گرفته است .
اين اصطلاح، معمولا به روزگار پايانى دنيا و رويدادهايى كه ممكن است در اين بخش از زندگى دنيايى به وقوع بپيوندد، گفته مى‏شود و در روايات فراوان مورد اشاره قرار گرفته است . از جمله اتفاقات بسيار مهم اين دوران مى‏توان به قيام جهانى حضرت مهدى ( عليه السلام) اشاره كرد .

ابدال

«ابدال‏» جمع «بدل‏» يا «بديل‏» ، عده‏اى معلوم از صالحان و خاصان خدا را گويند كه هيچ‏گاه زمين از آنان خالى نباشد و جهان بديشان برپاست و آن‏گاه كه يكى از آنان بميرد، خداى تعالى ديگرى را به جاى او برانگيزد، تا آن شمار كه به قولى هفت و به قولى هفتاد است، همواره كامل ماند . در فرهنگ مهدويت از ايشان به عنوان گروهى از ياران حضرت مهدى (عج) هنگام ظهور گفته مى‏شود كه از منطقه‏ى شام به آن حضرت معلق شده، ايشان را يارى مى‏نمايند . درباره‏ى ويژگى اين افرادگفته شده، آنان راهبان شب و شيران روز هستند . دل‏هايشان چون پولاد سخت است كه در ميان ركن و مقام، با آخرين ذخيره‏ى الهى حضرت مهدى (عج) بيعت‏خواهند كرد .

اثنى عشريه

اثنى عشريه، يا دوازده امامى، پر جمعيت‏ترين گروه شيعه هستند كه معتقدند خداوند پس از پيامبراكرم ( صلى الله عليه و آله) دوازده امام را به امامت نصب فرمود كه با حضرت على ( عليه السلام) آغاز و به محمدبن حسن مهدى (عج) ختم مى‏گردد .
ايشان دلائل فراوانى از آيات قرآن و احاديث نبوى و امامت على ( عليه السلام) اقامه نموده‏اند و امامت آن حضرت را به نص صريح از طرف خداوند، ذكر نموده‏اند .
آن‏ها امامان را مانند پيامبر، ملهم از جانب خدا مى‏دانند و مى‏گويند كه امامت رياست عامه دارد و مقام او مافوق بشر عادى است .

اشراط الساعة

«اشراط‏» جمع «شرط‏» به معناى علامت است . بنابراين «اشراط الساعة‏» به معناى نشانه‏هاى نزديك شدن قيامت است . اصطلاحى كه در قرآن و حديث، بر مجموع حوادثى اطلاق مى‏شود كه پيش از واقعه‏ى عظيم رستاخيز اتفاق خواهد افتاد . اين واژه بيش‏تر در روايات اهل سنت‏به كار رفته است .
يكى از حوادث مهمى كه به عنوان اشراط الساعة از آن ياد شده و مورد اتفاق شيعه و اهل سنت است، ظهور مردى از خاندان پيامبراكرم ( صلى الله عليه و آله) مى‏باشد و شيعه معتقد است، او فرزند امام حسن عسكرى ( عليه السلام) است كه درسال دويست و پنجاه و پنج ق متولد شده و هم اكنون به قدرت الهى زنده است و آن‏گاه كه خداوند اراده نمايد، پرچم قيام بردوش خواهد گرفت و تا او نيايد و حكومت عدل را در گيتى برپاى ندارد، عمر جهان به سر نمى‏رسد و قيامت‏برپا نمى‏گردد .

امدادهاى غيبى

اگرچه اساس قيام حضرت مهدى (عج) بر امور طبيعى است، ولى به اقتضاى عظمت آن قيام جهانى، خداوند متعال برخى از نيروهاى غيبى و فوق طبيعى خود را در اختيار آن حضرت قرار خواهد داد، تا موجبات پيروزى ايشان هرچه بهتر فراهم آيد . از مجموعه‏ى رواياتى كه در اين زمينه وارد شده، مى‏توان موارد زير را به عنوان امدادهاى غيبى هنگام ظهور برشمرد: نصر الهى، فرشتگان و به‏ويژه امين وحى جبرئيل، شمشيرهاى ويژه، القاى ترس و رعب دردل دشمنان و هم‏چنين اسباب و علل طبيعى هم‏چون بادها و ابرها همان‏گونه كه در تسخير پيامبران همانند حضرت سليمان ( عليه السلام) بوده است .

امنيت اجتماعى

يكى از مهم‏ترين شاخصه‏هاى حكومت جهانى حضرت مهدى (عج) امنيت اجتماعى است . امنيتى كه بشريت در تمام دوران تاريخ خود مانند آن را نديده است . او در جامعه‏ى عدالت‏بنياد خود، همه‏ى معيارها و ضوابط غيرانسانى و نادرست را كنار مى‏زند و علل و عوامل دلهره، نگرانى و ترس را نابود كرده، بيم آفرينان و هراس‏انگيزان را از سر راه جامعه برخواهد داشت .

انتظار

«انتظار» به معنى چشم به راه بودن و درنگ كردن به اميد پيشامدى خاص، است . به بيان ديگر انتظار، كيفيتى است روحى كه موجب به‏وجود آمدن حالت آمادگى است، براى آن‏چه انتظار دارند و ضد آن ياس و نااميدى است و در اصطلاح مهدويت‏به چشم دوختن به ظهور حضرت مهدى ( عليه السلام) و كسب آمادگى‏هاى لازم براى درك هرچه بهتر زمان ظهور ايشان است .
حضرت رسول اكرم ( صلى الله عليه و آله) و امامان معصوم، برانتظار آن روز موعود و لحظه شمارى در فرارسيدن حكومت‏حقه كه تنها به دست آن حضرت تشكيل مى‏گردد، تاكيد فراوانى نموده و آن را از اصول اساسى دين‏دارى شمرده‏اند و پاداش‏هاى بزرگى براى منتظران بيان فرموده‏اند . از همين روى، علماى بزرگ، انتظار را يكى از وظايف مهم مردم در عصر غيبت دانسته‏اند و هم پيوسته مؤمنين را به مراعات اين وظيفه‏ى خطير، با كردار و گفتار وا مى‏داشتند .
در باب انتظار فرج و ارج و اهميت آن، احاديث فراوانى از پيشوايان معصوم ( عليه السلام) روايت‏شده است . پيامبر گرامى اسلام ( صلى الله عليه و آله) فرموده است: برترين كارهاى امت من انتظار فرج از خداى عزوجل است .

انطاكيه

«انطاكيه‏» يكى از قديمى‏ترين شهرهاى شام است كه به گفته‏ى بعضى در سى‏صد سال قبل از مسيح بناگرديد . اين شهر براى مسيحيان مانند مدينه براى مسلمانان است . آن‏جا پس از بيت المقدس، به عنوان دومين شهر مذهبى آن‏ها به حساب مى‏آيد . به همين جهت در قرآن مجيد از اين شهر به خصوص، سخن به ميان آمده است .
شايد ذكر انطاكيه در روايات مهدويت، به خاطر رابطه‏ى تنگاتنگى است كه بين حضرت مسيح ( عليه السلام) و حضرت مهدى (عج) در عصر ظهور ايجاد خواهد شد .
در روايات مربوط به حضرت مهدى (عج) از آن به عنوان سرزمينى يادشده كه حضرت مهدى (عج) پس از ظهور از غارى در آن سرزمين، تورات و انجيل را بيرون آورده، با يهود و نصارى با آن استدلال كرده و حقانيت‏خود را به اثبات خواهد رساند .

بقية الله

واژه‏ى «بقيه‏» به معناى بازمانده و پاينده و آن‏چه كه از چيزى باقى گذاشته شود، است . تركيب «بقية‏الله‏» در قرآن مجيد و روايات خاندان عصمت و طهارت ( عليه السلام) آمده است . از آن‏جايى كه مهدى موعود (عج) آخرين پيشوا و بزرگ‏ترين رهبر انقلاب پس از قيام پيامبر اسلام ( صلى الله عليه و آله) است، يكى از روشن‏ترين مصاديق «بقية‏الله‏» مى‏باشد و از همه به اين لقب شايسته‏تر است . به خصوص كه تنها باقيمانده بعد از پيامبر ( عليه السلام) وامامان ( عليهم السلام) است . بنابراين يكى از القاب حضرت مهدى (عج) بقية‏الله است كه خود آن حضرت هنگام آغاز ظهور، خود را با اين لقب معرفى خواهد كرد . وتوصيه شده در عصر غيبت و ظهور، هنگام سلام به آن حضرت چنين گفته شود: «السلام عليك يا بقية‏الله فى ارضه .»

توقيع

«توقيع‏» به معنى امضا كردن نامه و فرمان و نشان كردن برنامه و منشور مى‏باشد و نيز پاسخ‏هايى است كه بزرگان و دولت‏مردان، زير سؤال‏ها و درخواست‏هاى كتبى كه از ايشان مى‏شده، مى‏نوشتند .
در كتاب‏هاى روايى، فقهى و تاريخى شيعه، توقيع به قسمتى از نوشته‏هاى ائمه‏ى اطهار ( عليهم السلام) اطلاق شده است و البته عمده‏ى آن‏ها چه از لحاظ مقدار و حجم و چه از نظر تعداد، توقيعاتى است كه از سوى قلب عالم امكان ولى‏عصر (عج) صادر گرديده است .
امروزه نيز، وقتى سخن از توقيع به ميان مى‏آيد، ذهن به توقعيات حضرت مهدى (عج) معطوف مى‏گردد . اگرچه از ديگر ائمه نيز نوشته‏هايى تحت عنوان توقيع در دست است . بنابراين توقيع، عبارت است از آن‏چه به صورت مكتوب از حضرت مهدى (عج) در دوران غيبت صغرى در جهت هدايت و رفع نيازهاى شيعه، توسط سفيران خاص و چهارگانه‏ى آن حضرت صادر شده است كه عمدتا به دست‏خط مبارك خود حضرت نوشته شده است . اگرچه امروز دست نوشته‏هاى حضرت به ما نرسيده، ولى متن اغلب توقعيات در كتاب‏هاى حديثى قابل استفاده مى‏باشد .

حجت

«حجت‏» از نظر لغت‏به معناى برهان و دليل كه باآن حريف را قانع يا دفع كنند، به كار مى‏رود . اگرچه همه‏ى ائمه ( عليهم السلام) حجت الهى به حساب مى‏آيند، ولى اين واژه به عنوان يكى از القاب حضرت مهدى (عج) مورد استفاده قرار گرفته است . در اغلب روايات اين لقب به صورت «الحجة من آل محمد» ( صلى الله عليه و آله) به كار رفته است .

حكيمه خاتون

دختر امام جواد ( عليه السلام) از محدثان و يكى از راويان حديث ولادت حضرت مهدى (عج) است . علوم اسلام را از ائمه‏ى هدى كسب فيض نموده و از جمله زنانى است كه احاديثى به نقل از ايشان در كتاب‏هاى معتبر حديثى نقل شده است .
او اخبار بسيارى را در مورد ازدواج امام حسن عسكرى ( عليه السلام) با نرجس خاتون، مادر حضرت مهدى (عج) و ولادت حجة‏ابن الحسن (عج) نقل كرده است .

حكومت جهانى حضرت مهدى (عج)

يكى از ويژگى‏هاى مشهور دولت مهدى موعود (عج) جهان‏گير بودن آن است . حكومت مهدى (عج) شرق و غرب عالم را فرا مى‏گيرد و آبادى‏اى در زمين نمى‏ماند، مگر اين‏كه گل‏بانگ محمدى از آن برمى‏خيزد و سراسر گيتى از عدل و داد آكنده مى‏گردد . در آن دوران به دست آن امام بزرگوار، آرمان والاى تشكيل جامعه‏ى بزرگ بشرى و خانواده‏ى انسانى تحقق مى‏پذيرد و آرزوى ديرينه‏ى همه‏ى انبياء و امامان و مصلحان و انسان‏دوستان برآورده مى‏گردد . در دوران رهبرى حضرت مهدى (عج) با ايجاد مركزيت واحد و مديريت و حاكميت‏يگانه‏ى الهى براى همه‏ى اجتماعات و نژادها و منطقه‏ها، اختلاف‏ها به وحدت تبديل مى‏گردد .

خروج دجال

براساس آن‏چه از ظاهر اخبار استفاده مى‏شود «دجال‏» فردى است كه در آخرالزمان و پيش از قيام حضرت مهدى (عج) خروج مى‏كند و با انجام كارهاى شگفت‏انگيز، جمع زيادى از مردم را مى‏فريبد و سرانجام به‏دست عيسى بن مريم ( عليه السلام) به هلاكت مى‏رسد .
در مورد اصل دجال، صرف نظر از ويژگى‏هاى او، چند احتمال ذكر شده است:
الف: دجال، نام شخص معينى نيست، بلكه قابل انطباق بر هركس است كه با ادعاهاى پوچ و بى اساس و با توسل به حيله‏گرى و نيرنگ، در صدد فريب مردم باشد .
ب: دجال نام شخص معينى است كه در برخى روايات، حتى به صورت مشخص اشاره شده است .
ج: اين احتمال نيز وجود دارد كه مراد از «دجال‏» ، نوعى طرز تفكر است كه مردم را از تفكر مهدوى دور خواهد ساخت .

خروج سفيانى

از روايات استفاده مى‏شود، پيش از قيام قائم (عج) مردى از نسل ابوسفيان در منطقه‏ى شام خروج مى‏كند و با تظاهر به دين‏دارى گروه زيادى از مسلمانان را مى‏فريبد .
در اين كه خروج سفيانى از نشانه‏هاى حتمى ظهور است، روايات فراوانى وارد شده است .

خروج يمانى

سردارى از يمن قيام مى‏كند و مردم را به حق و عدل دعوت مى‏كند . اين نشانه در منابع اهل سنت ذكر نشده است، ولى در روايات شيعه فراوان از او سخن ميان آمده است . و در پاره‏اى از روايات، خروج او از نشانه‏هاى حتمى ظهور حضرت مهدى (عج) دانسته شده است .

خسف به بيدا

فرو برده شدن در بيداء كه از آن در روايات «خسف به بيدا» تعبير شده، نام سرزمينى است، بين مكه و مدينه . ظاهرا منظور از اين تركيب، آن است كه سفيانى با لشكرى عظيم به قصد جنگ با مهدى (عج) عازم مكه مى‏شود، در بين مكه و مدينه و در محلى كه به سرزمين «بيداء» معروف است، به گونه‏اى معجزه آسا به امر خداوند، در دل زمين فرو مى‏روند .
دعاى عهد
از دعاهاى مشهور كه خواندن آن در دوران غيبت‏حضرت مهدى (عج) فراوان مورد سفارش قرار گرفته است، دعاى عهد است .

رجعت

واژه‏ى رجعت در كتاب‏هاى لغت‏به معناى بازگشت است و معناى اصطلاحى رجعت عبارت است از بازگشت دو گروه از مردگان در عصر ظهور حضرت مهدى . گروه اول، مؤمنان محض و در راس آن‏ها انبياء و ائمه ( عليه السلام) و گروه دوم، كافران محض، تا اين‏كه مؤمنان از برپايى حكومت عدل لذت برده و آن را يارى نمايند و كفار از ديدن آن دولت جهانى متالم و ناراحت‏شوند .
از مجموع آيات، در روايات و بيان دانشمندان بزرگ شيعه به‏دست مى‏آيد كه رجعت، عالمى است‏با ويژگى‏هاى خاص به خود كه نه - دقيقا - هم‏چون عالم دنياست و نه همانند آخرت و درعين حال برزخ هم نيست .

زيارت آل يس

زيارت آل يس، يكى از زيارت‏هاى مشهور حضرت صاحب الامر است . اين زيارت با بيست و سه سلام آغاز شده كه سلام اول به آل يس - يعنى عترت پاك پيامبر ( صلى الله عليه و آله) - و سلام‏هاى بعدى هريك با القاب و عناوين خاص حضرت مهدى (عج) مى‏باشد . پس با اظهار و اقرار اصول اعتقادى صحيح و گواه گرفتن امام برآن‏ها و تجديد عهد و وفادارى نسبت‏به اولياى دين، زيارت به پايان مى‏رسد .

غيبت

«غيبت‏» در اصطلاح براى كسى استعمال مى‏شود كه مدتى در جايى حضور دارد و پس از آن در آن محل حاضر نمى‏شود و در مهدويت، به پنهان شدن حضرت مهدى (عج) از ديدگان مردم گفته مى‏شود كه اين پنهان شدن با استفاده از روايات به دو بخش تقسيم شده .
غيبت نخست كه مدت آن كوتاه - شصت و نه سال - بوده، غيبت صغرى ناميده شده و غيبت دوم كه مدت آن هم‏چنان ادامه دارد، غيبت تام، كامل و كبرى ناميده شده است .

قائم (عج)

با مراجعه به روايات مربوط به حضرت مهدى (عج)، به جرات مى‏توان گفت هيچ لقبى به اندازه‏ى قائم درباره‏ى حضرت مهدى (عج) به كار نرفته است . گويا از آن‏جايى كه قيام حضرت مهدى (عج) درخشان‏ترين فصل حيات آن حضرت است، اتصاف به اين صفت و لقب، همواره مورد توجه معصومين ( عليه السلام) برده است . از برخى روايات استفاده مى‏شود، هنگام شنيدن اين لقب بهتر است انسان ايستاده و اداى احترام نمايد كه علاوه بر اظهار ارادت، مى‏توان اعلام آمادگى نيز نمود كه اين نهايت درجه‏ى انتظار راستين است .

مسجد صاحب الزمان (جمكران)

اين مسجد در حدود شش كيلومترى جنوب شرقى قم واقع شده است . برخى بناى اين مسجد را توسط حسن بن مثله جمكرانى و به دستور مستقيم حضرت ولى عصر ( عليه السلام) در سال سى‏صد و نود و سه قمرى دانسته‏اند، در حالى كه عده‏اى ديگر بناى آن را صدها سال قبل از آن ذكر نموده‏اند . اين مسجد امروز مورد اقبال فراوان شيعيان واقع شده و داراى آداب خاص است .

منتظر

در فرهنگ مهدويت منتظر به انسانى گفته مى‏شود كه با تمام وجود در انتظار آمدن آخرين حجت الهى به سر مى‏برد . در روايات معصومين ( عليه السلام) به منتظر، از دوجهت‏بيش‏تر از جهات ديگر توجه شده است، ابتدا وظايف و آن‏گاه فضايل او كه هريك در محل خود داراى اهميت است . برخى از وظايف منتظران از اين قرار است: صبر بر سختى‏ها، پايدارى بر حب اهل بيت ( عليه السلام)، رعايت تقوا و پرواى الهى، دعا براى فرج، شناخت و معرفت امام و ...

مهدى

«مهدى‏» اسم مفعول و به معناى «هدايت‏شده‏» است و مهدويت نيز از همين ريشه است . مهدى، مشهورترين نام حضرت نزد شيعه و سنى است . البته گاهى نيز در معناى فاعلى به معناى هدايت كننده به كاررفته است، امام صادق ( عليه السلام) در اين باره فرمود: ... و قائم (عج) را از آن جهت مهدى گفته‏اند كه مردم را به آيينى كه مسلمانان از دست داده‏اند، هدايت مى‏كند ...» (ارشاد مفيد، ص 04 عليه السلام)

نداى آسمانى

منظور از نداى آسمانى، ظاهرا صدايى است كه در آستانه‏ى ظهور حضرت مهدى ( عليه السلام) از آسمان شنيده مى‏شود و همه‏ى مردم آن را مى‏شنوند .
در روايات، تعبيرهاى «نداء» و «صيحه‏» و «صوت‏» بيانگر اين نشانه‏ى ظهور هستند، اگرچه ممكن است‏به نظر رسد هريك از آن‏ها، نشانه‏ى جداگانه‏اى باشد كه پيش از ظهور واقع مى‏شود، لكن به نظر مى‏رسد كه اين‏ها تعبيرهاى گوناگون از يك حادثه و يا دست كم، اشكال گوناگون يك حادثه باشند .

نشانه‏هاى ظهور

آن دسته از رخدادها، كه براساس پيش‏بينى معصومان ( عليه السلام) پيش، و يا در آستانه‏ى ظهور حضرت مهدى (عج) پديد خواهند آمد، نشانه‏هاى ظهورند . تحقق هريك از اين نشانه‏ها، نويدى از نزديك شدن ظهور قائم (عج) است، به گونه‏اى كه با تحقق مجموعه‏ى رخدادهاى پيشگويى شده و به دنبال آخرين نشانه‏ى ظهور، حضرت مهدى ( عليه السلام) قيام خواهد كرد . از روايات استفاده مى‏شود، برخى نشانه‏ها حتمى و برخى ديگر غير حتمى خواهد بود .

نيابت عامه

پس از پايان يافتن دوران غيبت صغرى و نيابت‏خاصه، با آغاز غيبت كبرى هدايت‏شيعيان تحت عنوان «نيابت عامه‏» از طرف حضرت مهدى ( عليه السلام) به خود شكل گرفت . به اين صورت كه امام، ضابطه‏اى كلى و صفات و مشخصاتى عام به دست داده كه در هر عصر، فرد شاخصى كه آن ضابطه از هرجهت و در همه‏ى ابعاد، بر او صدق كند، نائب امام شناخته مى‏شود .

يا لثارات الحسين ( عليه السلام)

«ثار» در لغت‏به معناى خون‏خواهى است . «يا لثارات الحسين‏» ، شعار ياران حضرت مهدى (عج) است كه به خون‏خواهى حسين ( عليه السلام) هنگام قيام آن حضرت سر خواهند داد، البته در پاره‏اى از روايات از آن به عنوان شعار فرشتگانى كه هنگامى قيام براى يارى حضرت مهدى (عج) حضور مى‏يابند، ياد شده است .


واژگان مهدوی

کاربرانی که به این خبر امتیاز داده اند.(قرمز رأی منفی و آبی رأی مثبت):

مرتبط باموضوع :

 امام زمان(عج) در آیینه زیارت جامعه کبیره  [ دوشنبه، 29 مهر ماه، 1392 ] 947 مشاهده
 عصر ظهور در كلام امام باقر علیه ‏السلام  [ جمعه، 10 آبان ماه، 1392 ] 1869 مشاهده
 تعدد نام امام عصر(ع) چه دلیلی دارد؟  [ چهارشنبه، 13 آذر ماه، 1392 ] 766 مشاهده
 تابوت عهد به همراه حضرت مهدی(عج)  [ پنجشنبه، 21 فروردين ماه، 1393 ] 807 مشاهده
 شباهت امام عصر(عج) و حضرت‌موسى(ع)  [ پنجشنبه، 22 اسفند ماه، 1392 ] 454 مشاهده

 
نام شما: [ کاربر جدید ]

نام شما (ضروری): 
ایمیل شما (ضروری): 
نظر:
کد امنیتی
کد امنیتی

  [ بازگشت ]

امتیاز دهی به مطلب

انتخاب ها

 فایل پی دی اف فایل پی دی اف

 گرفتن پرينت از اين مطلب گرفتن پرينت از اين مطلب

 ارسال به دوستان ارسال به دوستان

 گزارش این پست به مدیر سایت گزارش این پست به مدیر سایت


اشتراک گذاري مطلب