بیان مفهوم "انتظار" و "منتظر" در کلام امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری/ صوت: سخنرانی حجت الاسلام پناهیان پیرامون نقش زنان در زمینه سازی ظهور/ مناجاتی برای عصر جمعه

برگرفته از سایت رجا نیوز

 


گروه معارف- رجانیوز: به نام خدای مهربان؛ امامم؛ مهدی جان! با چه کلامی با تو حرف بزنم؟ درحالیکه هنوز از الفبای مهدویت و انتظار هیچ نمی‌دانم.

با چه زبانی از تو بگویم که زبانم جز برای دنیا و آرزوهای توخالی و روزمره گویی نمی‌چرخد.

با چه واژه‌ای صدایت کنم که از تو جز چند واژه‌ی غیبت و غربت و انتظار هیچ نمی‌شناسم.

چگونه بخوانمت در حالیکه دنیا را بیشتر از تو دوست داشته و خواسته‌ام.

می‌دانم که مهربانی و یاور درماندگان، اما نمی‌دانم چرا فرسنگ‌ها خود را از تو دور می‌بینم.

انگار دسترسی به تو محال است، که نیست، که اگر محال بود، این همه سفارش به رفاقت با تو نبود...

گاهی که به تو فکر می‌کنم، یاد طلب‌ها و بدهی‌هایم می‌افتم!

گاهی که به تو فکر می‌کنم، دنیای روزمرگی‌ام روی سرم هوار می‌شود و نمی‌گذارد با تو صحبت کنم!

اولش به خودم حق می‌دهم که مشکلات زندگی است، اما نمی‌دانم آن عرفایی که زندگی‌های سختی هم داشتند چطور شاخ دنیا را شکستند و با تو قرابت پیدا کردند.

مهدی جان مرا ببخش که تو؛ امام زمانم را‌‌ همان قدر می‌شناسم که پدران بزرگوارتان را و نه بیشتر.

شرمنده‌ام که کتابهای روان‌شناسی و... برای من جاذبه‌اش بیشتر از کتابهای علوی و فاطمی و حسینی و مهدوی است.

شرمنده‌ام که دویدن برای دنیا برایم شیرین‌تر از آموختن درباره‌ی معنی انتظار و منتظران است.

شرمنده‌ام که «وعجل فرجهم»‌های بعد از صلوات‌هایم یک عادت است!

مهدی جان از خدای مهربانم می‌خواهم مرا بینشی عطا کند تا یاد بگیرم دنیا و آخرتم دست خداست و نه بیشتر دویدن و بیشتر در روزمرگی فرو رفتن.

مهدی جان! من که بصیرتی برای دعای فرجت ندارم. تو برای من و همه‌ی شیعیانی که اسیر دنیا شده‌اند دعا کن بشناسندت و برای رسیدن ظهورت دعا کنند. شنیده‌ام که ظهور تو فصل گشایش است. ان شا الله.

***

حدیثی از امام صادق علیه‌السلام درباره‌ی امام مهدی عجل‌الله تعالی فرجه

زرارة بن اعین گوید: از امام صادق علیه السلام شنیدم که فرمود:... یا زراره، او‌‌ همان امام منتظر است، و کسی است که مردم در ولادت او شک می‌کنند بعضی از مردم می‌گویند که او هنوز در شکم مادر است، و عده‌ای گویند: غایب است، گروهی گویند: هنوز متولد نشده است، وجمعی گویند: دو سال قبل از وفات پدرش بدنیا آمده است.

او‌‌ همان است که انتظارش را باید کشید و خداوند تبارک و تعالی دوست دارد شیعیان را بوسیله او امتحان کند و در این امتحان است که اهل باطل دچار شک و تردید می‌شوند و بر عقیده خود ثابت نمی‌مانند.

زراره گوید: عرض کردم: فدای شما شوم؛ اگر آ ن زمان را درک کردم چه کنم؟

فرمود:‌ای زراره اگر به آن دوران رسیدی همواره این دعا را بخوان:

اَللّهُمَّ عَرِّفْنی نَفْسَکَ فَاِنَّکَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی نَفْسَکَ لمْ اَعْرِفْ رَسُولَکَ

اَللّهُمَّ عَرِّفْنی رَسُولَکَ فَاِنَّکَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی رَسُولَکَ لَمْ اَعْرِفْ حُجَّتَکَ

اَللّهُمَّ عَرِّفْنی حُجَّتَک فاِنَّکَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی حُجَّتَکَ ضَلَلْتُ عَنْ دینی

اى خدا معرفت و شناخت خودت را به من بده که اگر خودت را به من نشناسانی، رسولت را نخواهم شناخت

اى خدا رسولت را به من ب‌شناسان و گرنه حجتت را نخواهم شناخت

خدایا حجتت را به من ب‌شناسان و گرنه از دین خود گمراه خواهم شد.(۱)

***

طرح گرافیکی

اگر من روزگار مهدی را درک می کردم تمام عمرم را در خدمت او می گذراندم...

 برای دریافت پوستر در ابعاد بزرگ روی تصویر کلیک کنید

***

ویژگی‌های امام مهدی عجل‌الله تعالی فرجه

انتظار

«انتظار» در لغت به‌معناى چشم‌داشت و چشم‌به‌راه بودن و نوعى امید به آینده داشتن است.(۲)

در روایات شیعه، عبارت و اصطلاح بسیار لطیف و مناسبى براى انتظار در نظر گرفته شده و آن «انتظار فرج» است. فرج، به معناى نصرت و پیروزى و گشایش گره‌هاى زندگى از جانب خداوند است. مقصود از انتظار فرج، انتظار دگرگونى مثبت و گسترده در زندگى بشر و زدوده شدن ناکامى‌ها و نابسامانى‌ها از چهرۀ غمزدۀ جامعۀ انسانى است و پیروزى حکومت عدالت‌گس‌تر و معنویت‌گراى مهدوى بر دولت‌هاى شرک و کفر و ستم است.(۳)

از مهم‌ترین رازهاى نهفتۀ بقاى تشیّع همین روح انتظارى است که کالبد شیعه را آکنده ساخته و پیوسته او را به تلاش، کوشش، جنبش و جوشش وامى‌دارد.

«انتظار»، ظرفیت و توانایى فراوانى براى تحقّق جامعۀ آرمانى اسلام ایجاد مى‌کند و رفتار‌ها و برنامه‌ها را بدان سمت سوق مى‌دهد. این والا‌ترین عبادت و بهترین عمل است؛ چنان‌که امام على علیه السّلام فرمود: «افضل عبادة المؤمن انتظار فرج الله»؛«بهترین عبادت مؤمن، انتظار کشیدن فرج خداوند است» به طور خلاصه مؤلّفه‌هاى زیر را مى‌توان از «انتظار فرج» برداشت کرد:

۱. تلاش و کوشش براى پیشرفت و ترقّى؛

 ۲ . اصلاح‌طلبى و امید به زندگى بهتر (گشایش در امور)؛

۳. نفى وضع موجود (ظلم و بى‌عدالتى، فساد و تباهى)؛

 ۴. طرد و عدم پذیرش حکومت‌هاى سیاسى نامشروع

۵. قیام و انقلاب و نهضت مداوم و فعّال؛

 ۶ . ضرورت تشکیل حکومت‌هاى دینى و مشروع؛

۷. عدم انقیاد و سازش در برابر جبّاران و مفسدان و...

اگر مفهوم انتظار به درستى فهمیده شود، معلوم مى‌گردد بین انتظار موعود و حیات پویا و ظلم‌ستیزى و ریشه‌کنى فساد از زمین، ملازمه هست و روایات فراوانى که فضیلت انتظار و مقام منتظران را بیان مى‌کند، این تصویر زیبا را ارائه کرده است. در پرتو انتظار موعود، حرکت‌هاى اصلاحى شکل مى‌گیرد و به برکت آن، حیات انسانى، مفهوم و جایگاه الهى خود را پیدا مى‌کند و بشر را به سوى اهداف والاى انسانى به پیش مى‌برد.

انتظار، امید مى‌آورد و امید به آیندۀ روشن، سبب حرکت و نشاط و پویایى مى‌گردد. امید به تحقّق ارزش‌ها سبب تقویت روحیۀ صالحان مى‌گردد و بسیج عمومى به سوى رفع ظلم و فساد را اعلام مى‌دارد. امید به موعود جهانى و انقلاب ارزشى او، هرگونه سستى، افسردگى، سکوت و سکون را از افراد برمى‌دارد و اقدام و عمل و تحرّک را به جاى آن مى‌نشاند.(۴)

مقام معظم رهبری می‌فرماید: «امروز ما انتظار فرج داریم. یعنى منتظریم که دست قدرتمند عدالت‌گسترى بیاید و این غلبه‌ى ظلم و جور را که همه‌ى بشریت را تقریباً مقهور خود کرده است، بشکند و این فضاى ظلم و جور را دگرگون کند و نسیم عدل را بر زندگى انسان‌ها بوزاند، تا انسان‌ها احساس عدالت کنند. این نیازِ همیشگى یک انسان زنده و یک انسان آگاه است؛ انسانى که سر در پیله‌ى خود نکرده باشد، به زندگى خود دل خوش نکرده باشد. انسانى که به زندگى عمومى بشر با نگاه کلان نگاه می‌کند، به طور طبیعى حالت انتظار دارد. این معناى انتظار است. انتظار یعنى قانع نشدن، قبول نکردن وضع موجودِ زندگى انسان و تلاش براى رسیدن به وضع مطلوب، که مسلّم است این وضع مطلوب با دست قدرتمند ولى خدا، حضرت حجت‌بن‌الحسن، مهدى صاحب زمان (صلوات اللَّه علیه و عجّل اللَّه فرجه و ارواحنا فداه) تحقق پیدا خواهد کرد. باید خود را به عنوان یک سرباز، به عنوان انسانى که حاضر است براى آنچنان شرائطى مجاهدت کند، آماده کنیم.»(۵)

انتظار؛ عملی عبادی یا سیاسی؟! فردی یا اجتماعی؟!

امام خمینی(ره) در این باره می‌فرماید: «بعضی‌ها انتظار فرج را به این می‌‏دانند که در مسجد، در حسینیه، در منزل بنشینند و دعا کنند و فرج امام زمان ـ سلام‏اللّه‏ علیه ـ را از خدا بخواهند. این‌ها مردم صالحی هستند که یک همچو اعتقادی دارند. بلکه بعضی از آن‌ها را که من سابقاً می‌‏شناختم بسیار مرد صالحی بود، یک اسبی هم خریده بود، یک شمشیری هم داشت و منتظر حضرت صاحب ـ سلام‏اللّه‏ علیه ـ بود. این‌ها به تکالیف شرعی خودشان هم عمل می‌‏کردند و نهی از منکر هم می‌‏کردند و امر به معروف هم می‌‏کردند، لکن همین، دیگر غیر از این کاری ازشان نمی‌‏آمد و فکر این مهم که یک کاری بکنند، نبودند.

یک دستۀ دیگری بودند که انتظار فرج را می‌‏گفتند این است که ما کار نداشته باشیم به اینکه در جهان چه می‌‏گذرد، بر ملت‏‌ها چه می‌‏گذرد، بر ملت ما چه می‌‏گذرد؛ به این چیز‌ها ما کار نداشته باشیم، ما تکلیف‏های خودمان را عمل می‌‏کنیم، برای جلوگیری از این امور هم خود حضرت بیایند ان‏شاءاللّه‏، درست می‌‏کنند؛ دیگر ما تکلیفی نداریم. تکلیف ما همین است که دعا کنیم ایشان بیایند و کاری به کار آنچه در دنیا می‌‏گذرد یا در مملکت خودمان می‌‏گذرد، نداشته باشیم. این‌ها هم یک دسته‏ای، مردمی بودند که صالح بودند.

یک دسته‏ای می‌‏گفتند که خوب، باید عالم پر [از] معصیت بشود تا حضرت بیاید؛ ما باید نهی از منکر نکنیم، امر به معروف هم نکنیم تا مردم هر کاری می‌‏خواهند بکنند؛ گناه‏‌ها زیاد بشود که فرج نزدیک بشود.

یک دسته‏ای از این بالا‌تر بودند، می‌‏گفتند: باید دامن زد به گناه‌ها، دعوت کرد مردم را به گناه تا دنیا پر از جور و ظلم بشود و حضرت ـ سلام‏اللّه‏ علیه ـ تشریف بیاورند. این هم یک دسته‏ای بودند که البته در بین این دسته، منحرفهایی هم بودند، اشخاص ساده لوح هم بودند، منحرفهایی هم بودند که برای مقاصدی به این دامن می‌‏زدند.

یک دستۀ دیگری بودند که می‌‏گفتند که هر حکومتی اگر در زمان غیبت محقق بشود، این حکومت باطل است و بر خلاف اسلام است. آن‌ها مغرور بودند. آنهایی که بازیگر نبودند، مغرور بودند به بعض روایاتی که وارد شده است بر این امر که هر عَلَمی بلند بشود قبل از ظهور حضرت، آن علم، علم باطل است. آن‌ها خیال کرده بودند که نه، هر حکومتی باشد، در صورتی که آن روایات [اشاره دارد] که هر کس علم بلند کند با علم مهدی، به عنوان «مهدویت» بلند کند، [باطل است.]

حالا ما فرض می‌‏کنیم که یک همچو روایاتی باشد، آیا معنایش این نیست که تکلیفمان دیگر ساقط است؟ یعنی، خلاف ضرورت اسلام، خلاف قرآن نیست این معنا که ما دیگر معصیت بکنیم تا پیغمبر بیاید، تا حضرت صاحب بیاید؟ حضرت صاحب که تشریف می‌‏آورند برای چی می‌‏آیند؟ برای اینکه گسترش بدهند عدالت را، برای اینکه حکومت را تقویت کنند، برای اینکه فساد را از بین ببرند. ما برخلاف آیات شریفۀ قرآن دست از نهی از منکر برداریم، دست از امر به معروف برداریم و توسعه بدهیم گناهان را برای اینکه حضرت بیایند؟ حضرت بیایند چه می‌‏کنند؟ حضرت می‌‏آیند، می‌‏خواهند همین کار‌ها را بکنند. الآن دیگر ما هیچ تکلیفی نداریم؟ دیگر بشر تکلیفی ندارد، بلکه تکلیفش این است که دعوت کند مردم را به فساد؟ به حسب

رأی این جمعیت، که بعضیشان بازیگرند و بعضیشان نادان، این است که ما باید بنشینیم،... دعاگوی امریکا باشیم و... امثال این‌ها تا اینکه این‌ها عالم را پر کنند از جور و ظلم و حضرت تشریف بیاورند. بعد حضرت تشریف بیاورند، چه کنند؟ حضرت بیایند که ظلم و جور را بردارند؛‌‌ همان کاری که ما می‌‏کنیم و ما دعا می‌‏کنیم که ظلم و جور باشد! حضرت می‌‏خواهند همین را برش دارند. ما اگر دستمان می‌‏رسید، قدرت داشتیم، باید برویم تمام ظلم و جور‌ها را از عالم برداریم. تکلیف شرعی ماست، منتها ما نمی‌‏توانیم. اینی که هست این است که حضرت عالم را پر می‌‏کند از عدالت؛ نه شما دست بردارید از تکلیفتان، نه اینکه شما دیگر تکلیف ندارید...، البته آن پر کردن دنیا را از عدالت، آن را ما نمی‌‏توانیم [پر] بکنیم. اگر می‌‏توانستیم، می‌‏کردیم، اما چون نمی‌‏توانیم بکنیم ایشان باید بیایند. الآن عالم پر از ظلم است. شما یک نقطه هستید در عالم. عالم پر از ظلم است. ما بتوانیم جلوی ظلم را بگیریم، باید بگیریم؛ تکلیفمان است. ضرورت اسلام و قرآن [است،] تکلیف ما کرده است که باید برویم همه کار را بکنیم. اما نمی‌‏توانیم بکنیم؛ چون نمی‌‏توانیم بکنیم، باید او بیاید تا بکند. اما ما باید فراهم کنیم کار را. فراهم کردن اسباب این است که کار را نزدیک بکنیم، کار را همچو بکنیم که مهیا بشود عالم برای آمدن حضرت ـ سلام‏اللّه‏ علیه ـ.»(۶)

مقام معظم رهبری می‌فرماید: «انتظارى که از آن سخن گفته‌اند، فقط نشستن و اشک ریختن نیست؛ انتظار به معناى این است که ما باید خود را براى سربازىِ امام زمان آماده کنیم.

سربازىِ امام زمان، کار آسانى نیست. سربازىِ منجى بزرگى که مى‌خواهد با تمام مراکز قدرت و فساد بین‌المللى مبارزه کند، احتیاج به خودسازى و آگاهى و روشن‌بینى دارد. عدّه‌اى این اعتقاد را وسیله‌اى براى تخدیر خود یا دیگران قرار مى‌دهند؛ این غلط است. ما نباید فکر کنیم که چون امام زمان خواهد آمد و دنیا را پُر از عدل و داد خواهد کرد، امروز وظیفه‌اى نداریم؛ نه، بعکس، ما امروز وظیفه داریم در آن جهت حرکت کنیم تا براى ظهور آن بزرگوار آماده شویم. شنیده‌اید، در گذشته کسانى که منتظر بودند، سلاح خود را همیشه همراه داشتند. این یک عمل نمادین است و بدین معناست که انسان از لحاظ علمى و فکرى و عملى باید خود را بسازد و در می‌دانهاى فعّالیت و مبارزه، آماده به کار باشد.

اعتقاد به امام زمان به معناى گوشه‌گیرى نیست. جریانهاى انحرافى قبل از انقلاب تبلیغ مى‌کردند، الان هم در گوشه و کنار تبلیغ مى‌کنند که امام زمان مى‌آید و اوضاع را درست مى‌کند؛ ما امروز دیگر چه کار کنیم! چه لزومى دارد ما حرکتى بکنیم! این مثل آن است که در شب تاریک، انسان چراغ روشن نکند؛ چون فردا بناست خورشید عالمتاب بیاید و روز شود و همه دنیا را روشن کند.

خورشیدِ فردا، ربطى به وضع کنونى من و شما ندارد. امروز اگر ما مى‌بینیم در هر نقطه دنیا ظلم و بى‌عدالتى و تبعیض و زورگویى وجود دارد، این‌ها‌‌ همان چیزهایى است که امام زمان براى مبارزه با آن‌ها مى‌آید. اگر ما سرباز امام زمانیم، باید خود را براى مبارزه با این‌ها آماده کنیم.»(۷)

استاد رحیم‌پور در این باره می‌گوید: «انتظار مهدى، یک انتظار مثبت و فعّال است و نه انتظار منفى و انفعالى به معنى وادادگى، بنابراین انتظار مهدى هیچ منافاتى با مهندسى اجتماعى و اصلاحى و نیز با تحولات انقلابى رادیکال و قهرآمیز براى تکامل جامعه و براى اجراى عدالت نسبى قبل از ظهور مهدى ندارد، زیرا صحیح است که دوران او دوران «عدالت مطلق» است ولى قبل از او نیز دوران «قیام براى عدالت هرچه بیشتر»، یعنى عدالت اما «نسبى» است و این عقیده به «قضا و قدر» و امید نجات و فلسفۀ الهى براى تاریخ، قایل شدن، در فرهنگ اسلامى به‌گونه‌اى است که سدّ راه «عمل صالح» ما، سدّ راه جهاد، فکر، خلاّقیت، آزادى و عمل‌گرایى ما نخواهد بود، بلکه مشوّق همۀ اینهاست، زیرا گفته‌اند که منتظر مصلح، خود باید صالح باشد، بلکه باید مصلح باشد، در حدّى که مى‌تواند، و الاّ منتظر مصلح نیست.»(۸)

***

صوت

سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین پناهیان پیرامون نقش زنان در زمینه سازی ظهور

***

وظایف منتظران امام مهدی عجل‌الله تعالی فرجه

مبارزه و امر به معروف و نهى از منکر

علاقه‌مندان و یاوران حضرت مهدى(عج)، هیچ‌گاه نباید سیره و روش پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم و اهل بیت او را فراموش کنند؛ بلکه باید همواره آن را در نظر داشته و آماده پیوستن به قیام جهانى حضرت مهدى (عج) باشند و در عین‌حال خود علیه ظلم و ستم و فساد، مبارزه کنند.

  رسول گرامى اسلام فرمود: «لا یزالون قوم من امّتى یقاتلون على الحقّ ظاهرین الى یوم القیامة»؛

«همواره گروهى از امت من تا روز رستاخیز، پیروزمندانه در راه حق نبرد مى‌کنند»

حق‌خواهى و حق‌مدارى

تاریخ، صحنه حضور و نزاع دو گروه حقّ و باطل و دو اندیشه طغیان‌گرى و حق‌گرایى است؛ راه حقّ و صلاح، راه پیامبران و صالحان و راه باطل و کفر، راه شیاطین و سردمداران زر و زور و تزویر است. این دو گروه و نبرد میان آن‌ها، همیشه در جامعه بوده و همۀ منتظران واقعى امام زمان (عج)، باید پیرو و طرفدار حق و مخالف و دشمن باطل باشند. با ظهور حضرت مهدى (عج)، جهان شاهد مصاف نهایى حق و باطل و پیروزى و غلبه حق به رهبرى آن حضرت خواهد بود و منتظران ظهور نیز در هرحال باید براى چنین مصافى آماده باشند و خود نیز باید حق و حق‌خواهى را محور و مدار برنامه‌ها و فعالیت‌هایشان قرار دهند.

رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله و سلّم در این زمینه مى‌فرماید: «لا تزال طائفة من امّتى على الحقّ ظاهرین حتّى یأتى امر اللّه»؛ «گروهى از امت من همواره حق را آشکار مى‌کنند تا فرمان خدا (امر ظهور) فرارسد».

حضرت على علیه السّلام نیز مى‌فرماید: «و اللّه ما یکون ما تأملون حتّى یهلک المبطلون و یضمحلّ الجاهلون و یأمن المتّقون...»   ؛ «به خدا سوگند! آنچه آرزو مى‌کنید، تحقّق نمى‌یابد، مگر هنگامى که باطل از بین رود و نادان‌ها نابود شوند و پرهیزگاران، آرامش خود را بازیابند...»

استقامت و ایستادگى در سختى‌ها

«انتظار ظهور»، یکى از بزرگ‌ترین عوامل پایدارى، استقامت و مقاومت در برابر سختى‌ها و مشکلات عصر غیبت است. انتظار مسلمانان-به‌ویژه شیعیان- را در برابر ظلم‌ها، فساد‌ها، زورگویى‌ها و انواع بلا‌ها و سختى‌ها، ثابت و پابرجا نگه مى‌دارد و به آنان دل و جرأت مى‌دهد تا در برابر تهدید‌ها، تطمیع‌ها و سخت‌گیرى‌هاى دشمنان اسلام، خود را نبازند و از هیچ‌چیز و هیچ‌کس نهراسند.

پیامبر اکرم صلّى اللّه علیه و آله و سلّم به مسلمانان صدر اسلام فرمود: «بعد از شما قومى خواهد آمد که پاداش هریک از آن‌ها برابر پاداش پنجاه نفر از شما است». گفتند:

اى رسول خدا! مگر نه این است که ما در حضور شما، در بدر و احد و حنین شرکت کردیم و قرآن در میان ما نازل شد؟! فرمود: «اگر آنچه بر آن‌ها روى خواهد داد، بر شما روى مى‌داد؛ شما نمى‌توانستید چون آن‌ها صبر و شکیبایى را پیشه خود سازید»  

و نیز فرمود: «... برادران من کسانى‌اند که در آخر الزمان مى‌آیند و ندیده، به من ایمان مى‌آورند... استقامت هریک از آن‌ها در دین خود، از کندن خارهاى گون در شب تاریک و به دست گرفتن آتش گداخته، سخت‌تر است. آن‌ها مشعل‌هاى هدایت‌اند که خداوند آنان را از فتنه‌هاى تیره‌وتار، نجات مى‌بخشد»

امام حسین علیه السّلام نیز در این‌باره مى‌فرماید:«... امّا الصابر فى غیبته على الاذى و التکذیب، بمنزلة المجاهد بالسیف بین یدى رسول اللّه»   ؛ «... کسانى که در زمان غیبت او در مقابل آزار و تکذیب، استقامت مى‌کنند، مانند کسانى‌اند که در حضور رسول خدا شمشیر زده‌اند».

 کسب آمادگى براى ظهور

براى ظهور حضرت مهدى (عج) و یارى آن حضرت، باید در هرلحظه‌اى آماده بود و خود را مهیّا نگه داشت و این شامل آمادگى نظامى، جسمانى و... مى‌شود؛ اما مهم‌تر از همه آمادگى فکرى، علمى و سیاسى در عصر غیبت است.

اتحاد و همدلى

مهم‌ترین چیزى که در عصر غیبت واجب است، یکپارچگى و اتحاد شیعیان و پاى‌بندى به عهدشان با امام زمان (عج) است. هرگونه اخلال در صفوف متحد منتظران، منافى با وظایف دینى آنان و کمک به دشمنان آن حضرت است.

امام (عج) در توقیع معروف خود به شیخ مفید (ر ه) مى‌نویسد: «و لو انّ اشیاعنا -وفقهم الله لطاعة-على اجتماع من القلوب فى الوفاء بالعهد علیهم لما تأخّر عنهم الیمن بلقائنا و لتعجلت لهم السعادة بمشاهدتنا على حق المعرفة منهم بنا»   ؛ «اگر شیعیان ما-که خداوند به اطاعت خویش موفقشان بدارد-در وفا به پیمانى که با ما دارند، یکپارچه مى‌شدند و هرگز از میمنت ملاقات ما محروم نشده و ظهور ما به تأخیر نمى‌افتاد و البته سعادت حضور در محضر ما، با معرفتى حقیقى هرچه زود‌تر نصیبشان مى‌شد».

رعایت حقوق دیگران

از مهم‌ترین امور در زندگى محبّان و منتظران قائم (عج) رعایت حقوق برادران و مسلمانان و کمک به آنان است. انسان منتظر، نمى‌تواند به گونه‌اى زندگى کند که حقوق دیگران بر عهده‌اش باشد و در عین‌حال خود را دوستدار و منتظر مهدى موعود بداند؟!

امام باقر علیه السّلام به جابر جعفى فرمود: «اى جابر! آیا کسى که ادعاى تشیّع مى‌کند، براى او این قول که دوست اهل بیت هستم، کافى است؟! سوگند به خدا، شیعۀ ما نیست، مگر کسى که پرهیزگار بوده و اطاعت از خداوند کند. شیعیان ما را به این صفات بشناسید: تواضع، خشوع، امانت‌دارى، بسیار در یاد خدا بودن...

نتیجه اینکه علاقه‌مندان و یاران امام مهدى (عج)، باید کاملا خود را وظیفه‌شناس و پایبند به اسلام و متعهّد و مسئول بدانند و همواره مراقب احوال و کارهاى خود باشند و از انحرافات دورى جسته و پناه به خدا ببرند و موبه ‌مو احکام اسلام را عمل نمایند تا شایستگى سربازى آن حضرت را پیدا کنند.

اطاعت از نایبان امام علیه السّلام و ولی فقیه زمان

عصر غیبت، دوران پنهان‌زیستى امام و عدم دسترسى به او است؛ در این صورت براى اخذ احکام و تعالیم دینى و عمل به وظایف و تکالیف سیاسى، اجتماعى و عقیدتى، باید به نایبا
بسته آدینه انتظار آخرالزمان

کاربرانی که به این خبر امتیاز داده اند.(قرمز رأی منفی و آبی رأی مثبت):

مرتبط باموضوع :

 دانلود مجموعه طنز وهابی چه خبر  [ يكشنبه، 10 خرداد ماه، 1394 ] 1091 مشاهده
 یمن و سرزمین های درگیر در واقعه شریف ظهور  [ پنجشنبه، 20 فروردين ماه، 1394 ] 1537 مشاهده
 دانلود فایل صوتی تمام جلسات شاخ شیطان  [ يكشنبه، 11 اسفند ماه، 1392 ] 2022 مشاهده
 دانلود کلیپ فجر مهدوی  [ سه شنبه، 14 بهمن ماه، 1393 ] 771 مشاهده
 دانلود مستند نگاهی به اشغالگری رژیم صهیونیستی  [ چهارشنبه، 1 مرداد ماه، 1393 ] 926 مشاهده

 
نام شما: [ کاربر جدید ]

نام شما (ضروری): 
ایمیل شما (ضروری): 
نظر:
کد امنیتی
کد امنیتی

  [ بازگشت ]

امتیاز دهی به مطلب

انتخاب ها

 فایل پی دی اف فایل پی دی اف

 گرفتن پرينت از اين مطلب گرفتن پرينت از اين مطلب

 ارسال به دوستان ارسال به دوستان

 گزارش این پست به مدیر سایت گزارش این پست به مدیر سایت


اشتراک گذاري مطلب