بنابر روایات، ظهور حضرت مهدی(ع) در مکه و در کنار کعبه رخ خواهد داد. امام صادق(ع) در این رابطه به مفضل بن عمر، فرمودند: «ایشان به تنهایی ظهور می کنند و به تنهایی به سوی کعبه رفته، وارد آن می شوند و به تنهایی شب را سپری می کنند. پاسی از شب که گذشت و چشم ها را خواب در ربود، جبرئیل، میکائیل و دیگر ملائکه در حالی که به صف ایستاده اند، بر ایشان نازل می شوند.


کعبه اوّلین خانه ای است که برای مردم و به دستان حضرت آدم(ع) ساخته شد.1 سال ها پس از آن، حضرت ابراهیم(ع) به همراهی فرزندش اسماعیل آن را تجدید بنا نمود. سکونت حضرت اسماعیل و هاجر در منطقة حوالی کعبه و زمزم باعث شد که آرام آرام قبایل عرب به این منطقه روی آورند تا جایی که در آستانة ولادت پیامبر اعظم(ص) کعبه از چنان جایگاهی برخوردار شده بود که ابرهه سپاهی با عظمت را برای انهدام و تخریب این بنا از یمن روانة مکّه نمود و با انتقام قاطع الهی روبه رو شد. پیامبر خدا(ص) در کعبه به دنیا آمد و جانشین بر حقّ ایشان در خانة کعبه. پس از گذشت 13 سال از آغاز بعثت در کنار خانة خدا، هر دو به مدینه مهاجرت نمودند و حدود یک دهة بعد در نهایت اقتدار و با سپاهی آکنده از ایمان و قدرت، مؤمنانه به مکّه بازگشتند.

در طول قرن ها این مسجد چند مرتبه تخریب و بازسازی شده و در مقاطع مختلف تاریخی نیز بر وسعت مسجدالحرام که کعبه را در بر گرفته افزوده شده است. این مسجد و خانة خدا نسبت های ویژه ای با خاندان پیامبر(ص) و خصوصاً حضرت مهدی(ع) دارد که در این مطلب به اختصار به برخی از ابعاد این موضوع، در رابطه با امام عصر(ع) می پردازیم.

حج میعاد تشرف

حضور سبز حضرت بقیة الله، حجة بن الحسن(ع) در مراسم حج، به ویژه در عرفات و منی، سبب شده که تعداد قابل توجهی از عاشقان آن حضرت، در ایام حج، گل رویش را مشاهده کنند و به آرزوی خود برسند.

علی بن مهزیار اهوازی می گوید: «من، بیست مرتبه به زیارت خانة خدا مشرف شدم، در حالی که در تمام این سفرها، قصدم، دیدن امام زمان(ع) بود؛ چون شنیده بودم، هر سال، در ایام حج، آن حضرت، برای زیارت خانة خدا به مکه می رود».2

آیت الله سید محسن امین عاملی (ره) صاحب کتاب ارزشمند «اعیان الشیع» می گوید: «... این جانب، به مکه مشرف شدم و در همه جا، از طواف گرفته تا عرفات، منی و مشعر، دل در شور و عشق حضرت ولی عصر(ع) داشتم؛ چون با الهام از روایات و استفاده از اخبار، یقین داشتم که آن بزرگوار، همه ساله، در موسم حج، تشریف دارند و مناسک را به جای می آورد».3

سرانجام این هر دو تن، اوّلی پس از بیست سال و دومی پس از هفت سال شرف دیدار می یابند و جان خسته شان را رمقی همیشگی می بخشند.

ابن قولویه به سند خود از ابی عبدالله بن صالح روایت کرده است که آن حضرت را در برابر حجرالاسود، زمانی که مردم برای بوسیدن آن کشمکش می کردند، دیده است. آن حضرت(ع) فرمودند: «به این نحو، مأمور نشده اند».4

ظهور موعود

بنابر روایات، ظهور حضرت مهدی(ع) در مکه و در کنار کعبه رخ خواهد داد. امام صادق(ع) در این رابطه به مفضل بن عمر، فرمودند:

«ایشان به تنهایی ظهور می کنند و به تنهایی به سوی کعبه رفته، وارد آن می شوند و به تنهایی شب را سپری می کنند. پاسی از شب که گذشت و چشم ها را خواب در ربود، جبرئیل، میکائیل و دیگر ملائکه در حالی که به صف ایستاده اند، بر ایشان نازل می شوند. جبرئیل به آن حضرت(ع) عرضه می دارد:

« سرور من گفته ات مقبول و امرت نافذ است».

حضرت هم دستشان را به چهره او کشیده و [این آیه را تلاوت] می فرمایند:

«حمد و سپاس از آن خداوندی است که وعده اش را در مورد ما محقق و ما را وارث زمین کرد که در هر کجای بهشت که خواستیم مسکن گزینیم؛ آه که چه اجر عمل کنندگان، خوب [و زیبا] است5».6

صبح شنبه عاشورای موعود ـ هنگام قیام ـ امام(ع) وارد مسجدالحرام می شوند و دو رکعت نماز رو به کعبه و پشت به مقام به جا می آورند و پس از دعا به درگاه الهی به نزدیک کعبه رفته، با تکیه بر حجرالاسود رو به جهانیان نموده، اولین خطبه تاریخی خویش را ایراد می کنند.7

اصلاحات مهدوی در مکه

منحرف شدن اسلام از مسیر اصلی اش بعد از پیامبر(ص)، و شدت فتنه ها در عصر غیبت ، تا آنجا پیش می رود که برخی، حج را دستمایة تجارت و تفریح و نام و نان قرار داده، برخی از کشورهای اسلامی، از حج منع شده و به سبب ناامنی راه ها، برخی حجاج، غارت می شوند،8 امّا روزی که حضرت بقیـت الله(ع) ظهور کنند، به جهت رشد تربیتی و اخلاقی تمام این مشکلات حل می شود و همة زمان ها، مکان ها و افراد، طعم شیرین عدالت را می چشند.

امام صادق(ع) در این خصوص می فرمایند: «نخستین چیزی که از عدالت قائم ظاهر می شود، این است که منادی اعلام می کند: آنان که طواف مستحبی می کنند، مطاف (محل طواف) و حجر الاسود را برای کسانی که طواف واجب می کنند، خالی کنند».9

امام صادق(ع) در این رابطه می فرماید:

«حضرت قائم(ع) ساختمان مسجد الحرام را ویران می کند و آن را به ساختمان نخستین و اندازة اصلی اش باز می گرداند. مسجد پیامبر(ص) را نیز پس از ویران کردن به اندازة اصلی اش باز می گرداند و کعبه را در جایگاه اصلی اش می سازد».10

مسجدالحرام پس از رحلت پیامبر(ص) تا کنون بارها گسترش داده شده و از هر سو، بر آن افزوده شده است، اما با همة اینها باز هم به وضعیت اصلی خویش و نقطه ای که ابراهیم(ع) برای آن خط کشی کرد، نرسیده است، زیرا پایه ها و حدود اصلی آن در «حزوره » ـ نقطه ای میان صفا و مروه ـ است. امام صادق(ع) در پاسخ فردی که از حدود مسجدالحرا پرسید که: «آیا آنچه را به مسجدالحرام افزوده اند، جزو آن است یا نه؟»

فرمودند: «آری! همه جزو مسجدالحرام است و با همة این افزودن ها، مساحت آن هنوز به نقشه ای که ابراهیم و اسماعیل برای مسجد ترسیم کردند، نرسیده است».11

یکی دیگر از بهره مندی های کعبه که در خاتمة این روایات آمده، تسویه حساب با سارقان کعبه است. در حقیقت، امام زمان(ع) به هنگام ظهور، کعبه را از لوث آنان پاک می فرماید.

تولیت این حرم الهی، درگذر زمان، به دست افراد نالایقی سپرده شد. امام صادق(ع) فرمودند: «دستان طایفه بنی شیبـه را که از دزدان کعبه هستند، قطع می کند و بر کعبه می آویزد».12

یکی دیگر از بهره های حرم، امنیتی است که در دولت کریمة امام زمان(ع) بر آن سایه می افکند. امام صادق(ع) پس از توبیخ و مؤاخذة ابوحنیفه به خاطر انحراف علمی و برداشت های ناقصش، از او پرسیدند: «منظور از «سیروا فیها لیالی و ایّاماً آمنین » چیست؟». ابوحنیفه گفت: گویا مراد، پیمودن فاصلة میان مکه و مدینه باشد.

امام(ع) در پاسخی نقض به او، فرمودند: «پس راهزنی هایی که میان مکه و مدینه صورت می گیرد، چیست؟» ابوحنیفه، عاجزانه ساکت شد.

آنگاه امام(ع) فرمود: «مراد خداوند از «ومن دخله کان آمنا» کدام نقطه از زمین است؟» ابوحنیفه گفت: مراد، کعبه است.

امام(ع) فرمودند: «پس چگونه برای ابن زبیر که در کعبه متحصن شده بود، آنگاه که حجاج کعبه را به منجنیق بست و ویران کرد و او را گرفت و کشت، امن نبود؟» او ساکت مانده بود.

آنگاه ابوبکر حضرمی به امام صادق(ع) عرض کرد: جواب این دو سوال چیست؟ آن حضرت فرمودند: «هنگامی که قائم آل محمد(ع) ظهور کند، همة این راه ها امن خواهد شد و هر کس با او بیعت کند و در جمع سپاهیان او در آید، در امان خواهد بود».13

در پايان

مرحوم آیت الله سید محمدتقی موسوی اصفهانی، در بیان وظایف انسان ها نسبت به امام زمان(ع) می نویسد:

«حج رفتن به نیابت از آن حضرت، فرستادن نائبی که از طرف آن جناب حج انجام بدهد، طواف بیت الله الحرام به نیابت از او و نائب ساختن دیگری تا از طرف آن حضرت طواف کند، در روزگار قدیم، میان شیعیان متداول و مرسوم بود، و چندین روایت در استحباب این امر وارد شده است. نیز زیارت مشاهد رسول خدا و ائمة معصوم(ع) به نیابت از مولایمان صاحب الزمان(ع) و گرفتن نائب به این جهت، علاوه بر استحباب، از وظایف منتظران است».14

پی نوشت ها:


1. اشاره به آیة «إنّ اوّل بیتٍ وضع للنّاس للّذی ببک مبارکاً». سورة آل عمران (3)، آیة 96.

2. دلائل الامام، ص 296؛ بحارالانوار، ج 52، ص 9.

3. دیدار با امام زمان(ع) در مکّه و مدینه، ص 98.

4. ارشاد، ص680؛ بحارالانوار، ج 52، ص 60.

5. سورة زمر (39)، آیة 74.

6. الزام الناصب، ج2، ص256؛ بشارالاسلام، ص268.

7. الغیب نعمانی، ص 121؛ بحارالانوار، ج 52، ص 223.

8. در این باره ر.ک: روزگار رهایی، ج 2، فتنه های آخرالزمان؛ بحارالانوار، ج 52، ص 374.

9. کافی، ج 4، ص 427؛ بحارالانوار، ج 52، ص 374.

10. ارشاد، ص 705؛ الغیب طوسی، ص 297.

11. کافی، ج 4، ص 210، باب فضل الصل فی المسجد الحرام.

12. علل الشرایع، ج 1، ص 219؛ عیون اخبار الرضا، ج 1، ص 273.

13. بحارالانوار، ج 2، ص 292.

14. مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم(ع)، ج 2، صص 310 ـ 318 (با تلخیص).


حضور ظهور کعبه مکه

کاربرانی که به این خبر امتیاز داده اند.(قرمز رأی منفی و آبی رأی مثبت):

مرتبط باموضوع :

 علائم ظهور 4 : فراگير شدن جهان از ظلم و جور  [ شنبه، 7 دي ماه، 1392 ] 895 مشاهده
 بــــلایای دوران ظهور  [ يكشنبه، 5 مرداد ماه، 1393 ] 1832 مشاهده
 رمضان با مهدی ( حدیث 19 )  [ دوشنبه، 15 تير ماه، 1394 ] 351 مشاهده
 احادیث محرم و ظهور - روز پنجم محرم  [ شنبه، 18 آبان ماه، 1392 ] 1303 مشاهده
 رمضان با مهدی ( حدیث 6 )  [ سه شنبه، 2 تير ماه، 1394 ] 282 مشاهده

 
نام شما: [ کاربر جدید ]

نام شما (ضروری): 
ایمیل شما (ضروری): 
نظر:
کد امنیتی
کد امنیتی

  [ بازگشت ]

امتیاز دهی به مطلب

انتخاب ها

 فایل پی دی اف فایل پی دی اف

 گرفتن پرينت از اين مطلب گرفتن پرينت از اين مطلب

 ارسال به دوستان ارسال به دوستان

 گزارش این پست به مدیر سایت گزارش این پست به مدیر سایت


اشتراک گذاري مطلب